OMG!!! Jak mnie tu dawno nie było. Ale nie ważne.
W środę i czwartek byłam na wycieczce. Było zajebiście!!! Był tam jeden taki co wyglądał zupełnie jak David Beckham.

Pojutrze na biwak z klasą. Cieszę się, ale wiem że nie będzie aż tak bardzo fajnie. Jedzie z nami dziewczyna która ma nauczanie indywidualne i można powiedzieć, że nikt jej nie toleruje i wszyscy są do niej uprzedzeni i nikt nie chce jej  w pokoju. Martwię się, że trafi do mnie i do mojej koleżanki. A nie chce tego. Bardzo tego nie chce. Ale tak to może być spoko. Już wiadomo kto będzie z chłopakami ciągle. I z kim będą gadać. A piszę to dlatego że u mnie w klasie jest bardzo mało chłopaków. Ale to tylko taki mały szczególik.

"Ale lubię twoje włosy
Glany, cienkie papierosy
Małą bliznę na kolanie
(i że)
Nie o wszystkim mówisz mamie"

STACZAM SIĘ!!!

Wszyscy mówią, że coś dalej czuje do mojego byłego. Więc oznajmiam wszystkim wszem i wobec, że to prawda czuje coś do niego ale to na pewno nie miłość. Skoro mówię ,że to nie miłość to nie wpierajcie mi tego.

Nie mam weny. Przykro mi. Ale i tak coś będę pisała.

"Dokąd więc biegnę

Choć sama nie chcę..."

Przez ostatnich kilka dni dużo się nauczyłam. Między innymi tego że kłamstwo ma krótkie nogi.
Ale na szczęście dobrze się zakończyło.

No i znów się zaczyna jesienna chandra.

Nikt tak nie zdradzi kobiety, jak jej najlepsza przyjaciółka.

• Autor: Monika Richardson

Ojeja, już 1022 wejść. Tak się ciesze z tego powodu. Ale szkoda, że mam tylko jeden powód do radości. U mnie nie fajnie. Wokoło mnie pełno kłamstw.

– A ty jak się masz? – spytał Puchatek.
– Nie bardzo się mam – odpowiedział Kłapouchy. – Już nie pamiętam czasów, żebym jakoś się miał.

Tak dużo osób wyświetla mojego bloga, że ja już nie wiem czy wam się podoba to co piszę czy tylko tak bo  wam się nudzi? 

Piszcie w komentarzach, proszę. 

Dużo ludzi o tym myśli. Dużo ludzi to robi. Ale nikt zapewne nie myśli że to właśnie akurat z jego powodu tak się dzieje.

Już byłam na tylu ślubach i weselach, że nie mogę się doczekać już swojego. Ja wiem, wiem że za bardzo wybiegam w przyszłość. Ale fajnie tak czasem usiąść i pomarzyć. Szczególnie w te gorsze dni. Których tak teraz dużo. No ale cóż takie życie. I nikt, i nic na to nie poradzi. Niestety. Każdy musi się do tego przyzwyczaić.

W związku z tym, że teraz idę do bierzmowania w kościele podzielili nas na grupy. A mi się trafiła taka grupa, że to masakra.

 Te najlepsze były z tobą.

Jedni mówią, że są ze mnie dumni że już nie jesteśmy razem, inni nic nie mówią. A ja?
Mnie nikt nie pyta co czuje. Może to i lepiej? Nie wiem. Niby już dotarło, przeszło, jest spoko. Ale ja nie wiem co czuje. Po prostu nie wiem.
Niby między nami jest normalnie, ale nie potrafiłabym dziś do ciebie podejść i normalnie z tobą rozmawiać.;(